Wielu z nas ewoluowało w dziedzinie informatyki. Wpierw raczkowaliśmy (poznawaliśmy podstawową budowę i metodę działania komputera, uczyliśmy się obsługiwać system operacyjny), następnie przyszedł czas na lata nastoletnie (kiedy to nasza ciekawość w stosunku do tej „piekielnej maszyny” wzrastała i zabieraliśmy się za najprostsze czyli HTML’a), a następnie przychodzi czas na dorosłość i wejście w programowanie – najbardziej zaawansowaną dziedzinę informatyki, na której podstawie w przecież działa cały sprzęt. Pisząc ten wstęp chciałem dać wszystkim do zrozumienia, że pomiędzy HTML’em, a programowaniem (nawet najprostszym językiem jaki jest PASCAL) jest ogromna przepaść nie do przeskoczenia. Przytoczmy przykład notatnika, w którym mogliśmy tworzyć strony internetowe – tak, zapisane właśnie w notatniku. Tutaj jednak, w wypadku programowania jest to nie tyle trudne co niemożliwe z jednej prostej przyczyny – za pomocą notatnika nie mamy możliwości skompilowania (konwersji do pliku wykonywalnego typu .exe) naszego programu. Po za tym korzystając ze środowisk programistycznych mamy dostęp do wielu innych narzędzi ułatwiających nam pracę, a część jest nawet niezbędna – przypominam, że programowanie to nie tylko wpisywanie kolejnych linijek (czasami nie zrozumiałego tekstu) Jak więc zatem widzicie środowisko programistyczne jest niezbędne do programowania, a ja przedstawiam kilka najlepszych. Nie zrozum my się źle – wszystkie te programy wymienione przeze mnie (Lazarus, Visual Basic, Borland Delphi) stosowane są w wielu przypadkach informatyki, a także do pisania programów. Jednak jak sam już wspominałem – wiedza z tego okresu informatyki jest bardzo przydatna przez co reklamy te są bardzo często ściągane. Z drugiej jednak strony be strony bez samych kompilatorów proces kompilacji i finalizacji samego programu byłby, albo piekielnie trudny, albo niemożliwy. Pamiętajcie jednak, że programy te to nie wszystko – liczy się zawsze dobry pomysł i nasza wiedza, a wtedy to możemy się zacząć rozglądać za, nawet darmowych kompilatorem wybierając odpowiedni program specjalnie na nasze potrzeby. Jasne? Proste? Klarowne? Stwórzcie zatem swój pierwszy program w Basicu bądź też w Lazarusie – czekam na efekty waszej pracy młodzi programiści, może to właśnie w was drzemie duch, jakiego prze wiele lat napędzał Microsoft i pozwolił dorobić mu się kilku miliardowego zarobku. Może to właśnie wy staniecie się sławni – w sumie każdy musi od czegoś zaczynać ;).

Wielu ludzi (a szczególnie młodzież) po prostu lubi grać. Ta bardziej kreatywna część jednak po wielu latach 0spędzonych przed komputerem wpada na genialny pomysł zrobienia gry mimo tego, że część jest z wykształcenia np. historykami i nie mają czasu, ani głowy na programowanie, a części się po prostu nie chce, a mimo tego chcą stworzyć własną, autorską grę? Otóż jeszcze przed rokiem 2000 był to problem nie do pokonania. Teraz jednak w sieci znajduje się wiele (jednak głównie płatnych) programów (tzw. Game Makerów), które pomogą nam zrobić grę bez znajomości nawet podstaw programowania. Opierają się one na działaniu typu „Click and Play” gdzie wszystko (prawie wszystko) wykonuje się przy pomocą myszki. Oczywiście trzeba zaznaczyć, że przy pomocy Game Makerów gry z prawdziwego zdarzenia nie stworzymy, a jedynie prostą, raczej nie skomplikowaną grę z prosto oprawą graficzną no bo w końcu zwykłym programem nie zastąpimy profesjonalnie przygotowanego kodu gry i stworzonych pod zaawansowane biblioteki graficzne tekstur więc trzeba się z tym liczyć, aczkolwiek programy te są bardzo dobrą zachętą do dalszej pracy w temacie growym.

Game Maker to podobnie jak The Games Factory jeden z pierwszych, w pełni działających i oddanych do użytku publicznego programów do tworzenia gier za pomocą metody „Click & Play” (można też znaleźć w sieci alternatywną nazwę „Drag & Drop”). Program jest przeznaczony dla tych totalnie początkujących – pomoże nam stworzyć pierwsze, zazwyczaj bardzo proste projekty. Okazuje się jednak, że mimo swej powierzchniowej prymitywności jest on również dobrym wyborem dla zaawansowanych, albowiem daje bardzo dużo możliwości gdy korzystam z języka skryptowego program czyli GML (Game Maker Language), który posiada strukturę bardzo podobną do znanego wszystkich C++ dzięki czemu Ci co znają choć trochę C++ (dlatego też napisałem zaawansowani) nie tylko poczują się tu jak w domu, ale będą mieli bardzo duże pole do popisu i przy odrobinie chęci stworzą coś nietuzinkowego jako, że z pomocą owego języka (GML) program umożliwi nam stworzenie zaawansowanej aplikacji opierającej się na dosyć skomplikowanych algorytmach oraz będziemy mogli zamknąć całość w trzymającej poziom grafice 3D, która będzie w pełni obsługiwać i zarazem wykorzystywać Direct3D. Kuszące? Z pewnością tak, zachęcam zatem do ściągania.

Część z was się już pewnie zniechęciła czytając opisy poprzednich aplikacji znajdujących się tutaj. Opisywałem programy proste pozwalające głównie na tworzenie mniej wymagających (lecz wciąż ciekawych – liczy się pomysł) gier przeważnie w 2D. Tym razem zajmiemy się programem, który w dziale tworzenia gier ma pozycję podobną do tej jaką ma Photoshop w dziale obróbki zdjęć. Quest3D bowiem, mimo, że płatny i dosyć wymagający jest najlepszy programem do tworzenia gier metodą Click & Play/Drag & Drop. Dzięki niemu utworzymy gry już na zaawansowanym poziomie, z bardzo ładną oprawą audiowizualną dzięki zastosowaniu profesjonalnego silnika 3D. Ponadto program oferuje bardzo dobrą obsługę skryptów dzięki czemu nasze gry będą oferowały nie tylko dużą dawkę adrenaliny, ale także ciekawe przygody, masę zdarzeń, a w wypadku chęci zrobienia gry RPG – będziemy mogli odbiorcy wiele ciekawych rozmów i zadań/wątków pobocznych. Program oferuje nawet dodawanie prostych filmów do naszych gier więc przy odrobinie chęci i dużej dawce wolnego czasu zrobimy swój prawdziwy projekt, którym będziemy się mogli potem chwalić wśród znajomych. Dodatkowym atutem programu jest fakt, że jest on wyposażony w wiele pomagających pracę modułów 3D takich jak animacja szkieletowa (która wykorzystywana jest w każdej grze 3D z prawdziwego zdarzenia), obsługa bazy danych czy też sieci. Sami więc widzicie, że Quest3D pod względem jakości i funkcjonalności nie ma sobie równych.

Przysiądźmy przez chwilę zastanawiając się nad pytaniem co jest wygodniejsze, a co daje więcej możliwości? Z pewnością wygodniejsze, szybsze i prostsze w obsłudze są Game Makery czyli programy do tworzenia gier metodą Click & Play bądź też Drag & Drop (kwestia nazewnictwa). Oczywiście trzeba sobie zdawać sprawę z dwóch rzeczy – nigdy nie stworzymy przez owe programy gry tak zaawansowanej jak najpoważniejsze pozycje, oraz nigdy nie stworzymy gry zaawansowanej audiowizualnie jako, że korzystamy ze standardowego „programowego” silnika graficznego. Nie mamy tu opcji pisania tysięcy linijek kodu, tworzenia milionów plików gdzie każdy będzie odpowiadał za inną rzecz, nie mamy to możliwości opracowania własnego lub odpowiedniego zmodyfikowania/podrasowania już istniejącego silnika graficznego i przygotowania go do podpięcia pod biblioteki graficzne DirectX/OpenGL. Poza tym – myśląc logicznie – raczej niemożliwym zrobienie by było profesjonalnej gry w pojedynkę w przeciągu tygodnia czy dwóch, podczas gdy sztab specjalistów nieraz pracuje po 4, po 5 lat nad jednym tytułem i tak czy tak nie zawsze osiąga zadowalające go wyniki. Warto jednak wspomnieć, że tworzenie gier przez owe programy może być bardzo ciekawym doświadczeniem, a przede wszystkim doskonałą zachętą do dalszej pracy. Zachęta ta może okazać się wyjątkowo przydatna dla młodych programistów, którzy dopiero zaczynają swoją pracę z językiem programowania, który niewątpliwie jest bardzo zagmatwany, ale jak to mówią- nauka czyni mistrza.