Kodeki są programami, które przekształcają dane. I nie chodzi tu tylko o dane komputerowe, ale ogólnie cyfrowe. Używane są bardzo często do odpowiedniego formatowania plików MP3. Poza użytkowaniem czytsto muzycznym bardzo często wykorzystuje się je do różnych wideokonferencji i tak zwanego strumienionwania dźwięku czy obrazu. Dużo multimedialnych strumieni zawiera w sobie jednocześnie wszystkie kanały – zarówno te dźwiękowe, jak i obrazowe. Częto też są w nich tzw. metainformacje, które odpowiadają za opisywanie zgrywania ze sobą dźwięku oraz obrazu. Każdy z nich może być obsługiwany przez inne programy, procesy oraz sprzęty. Jednak by tak oddzielone strumienie muszą być doskładne ze sobą połączony, żeby działał kompatybilnie. Do tego właśnie służą kontenery multimedialne. Bardzo często pomyłką użytkowników jest mylenie kodeków z formatami danych, które z kolei służą do magazynowania zakodowanego już obrazu oraz dźwięku. Jest bardzo dużo kodeków, odpowiedzialnych za kodowanie zarówno dźwięku jak i obrazu. Najczęściej są jednak utrapieniem filmowców, którzy na swoim domowym sprzęcie nie mogą dostosować odpowiednich kodeków do filmu, który chcą oglądnąć.

Z angielskiego skrótu MP3 znaczy MPEG-1/2 Audio Layer-3. Jest to format pewnego typu kompresji plików dźwiękowych, którego główne oparcia zależą od zmodyfikowanej, cichej transformacie cosinusowej. W technicznym, ale prostszym języku oznacza to, że używa on modelu psychoakustycznego. Jesto obecnie najbardziej popularny dzisiaj format plików muzycznych. Tak zwane empetrójki ogarnęły cały świat, nie tylko społeczności internetowej, ale i wszelakiej. Empetrójki znajdują się wszędzie – na iPodach, na każdego rodzaju odtwarzaczu muzycznym. Wzrost zainteresowania wynika z tego, że format ten nawet przy maksymalnej kompresji pozostawia nadal dobrą jakość dźwięku, nie zniekształcając zbytnio jego pierwotnego brzmienia. Kompresja przebiega w sposób niezwykle skomplikowany, ale zezwala każdemu normalnemu człowiekowi usłyszeć wszystko, co zostało na nim zarejestrowane, bez zakłóceń. Nawet tak trywialne słowa jak piosenka czy utwór całkowicie zostało zastąpione cyfrowym synonimem empetrójka. Format jest nieustannie ulepszany, modyfikowany jest jego kod w taki sposób, by nie wpływał na jakość dźwięku, a pliki zapisane w tym formacie nie rosły objętościowo. Nie wiadomo w teorii, jak daleko można się w tym posunąć, ale programiści są dobrej myśli.